بچه هفت ساله داداشم یه کار بدی کرده بود، مامانش دعواش می کنه و می گه امروز حق نداری تلویزیون نگاه کنی. این بچه هم می گه: این رفتارت یادت باشه، فردا که پیر شدی گذاشتمت خانه سالمندان نگی چرا! یعنی همچین نسلی هستن نسل جدید.
الحاقیه های کثیف توافق هسته ای ژنو
سه شنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۲
الحاقیه های کثیف توافق هسته ای ژنو
مقاله هفته پیش دیوید کوهن که در وال استریت ژورنال چاپ شد را می توان مهمترین الحاقیه نانوشته توافق ژنو یا یک "الحاقیه کثیف" توافق ایران و ۱+۵ دانست که احتمالا پس از چند دور شش ماهه خود را آشکار خواهد کرد. کوهن به عنوان یکی از ارشد ترین مقام های مالی آمریکا تاکید می کند که "ایران در شش ماه آینده در تحریم های شدیدتری فرو می رود" و بخش اعظم امتیازهای مالی که در ژنو به ایران داده شد چنان با دقت و مهارت طراحی شده که نه تنها امکان تحقق ندارند، بلکه وعده تحریم های جدیدی را داده است که از راه می رسند. از نگاه کوهن هدف از ادامه تحریم ها فلج کردن آخرین رمق اقتصاد ایران است، تا زمانی که غرب احساس کند دیگر چیزنگران کننده ای در ایران وجود ندارد.
اعتبار این اظهارنظر کوهن به این است که او معاونت ضد تروریسم و جاسوسی مالی وزارت خزانه داری آمریکا را بر عهده دارد و عالی ترین مقام نظارتی ـ- اجرایی تحریم ایران است که ریزترین جزئیات پرونده فعل و انفعال های بین المللی مالی ایران را مدیریت می کند. او اولین کسی است که از سوی مقام های محلی نیویورک برای پاسخگویی به حوادث ۱۱ سپتامبر تعیین شد. کوهن چند سالی مسئول عملیات مالی سیا بود، اما در حال حاضر در وزارت خزانه داری آمریکا مدیر سازمانی است که در سراسر جهان شبکه های تروریسم مالی، پولشویی های کلان، درآمدهای ترافیک مواد مخدر و کالای قاچاق، و نیز پول های به دست آمده از راههای غیر قانونی را ردیابی و با شناسایی این معاملات و شرکت های صوری فعال علیه منافع یا مخالف قوانین آمریکا علیه آنها اقدام می کند.
از تحلیل مجملی که کوهن ارائه داده می توان دریافت که او خبره آمار و اطلاعاتی است که می دهد زیرا به عنوان ارشد ترین مقام اجرای تحریم ایران تاکید کرده که در چند سال گذشته بیش از ۶۰۰ بار پرونده مالی ایران را مرور و ارتباط هر شرکتی را که در هر نقطه از جهان تماسی با ایران داشته سد کرده اند.
کوهن در توضیح اینکه چگونه ایران از این به بعد به اوج نقطه تحریم ها می رسد و اینکه چگونه امضای توافقنامه ژنو به مفهوم پایان اعلام تحریم های جدید نیست، تاکید می کند که:
۱ - ایران در حال حاضر فقط به ۲/۴ از درآمدهایش دسترسی دارد که برای اداره کشور مبلغ ناچیزی است. تعلیق تحریم پتروشیمی ایران بر اساس توافقنامه ژنوموقتی است و حداکثر در شش ماه ۲/۱ میلیارد دلار درآمد های ایران را افزایش می دهد. اما طرف ایرانی این را نمی داند که برای کالای شش ماهه مشتری پیدا نمی شود و عملا آن ۲/۱ میلیارد دلار درآمد برای ایران تحقق پیدا نمی کند. در ضمن، به ایران اجازه فروش قطعات یدکی ماشین داده شده اما با پیش بینی هایی که انجام شده است ایران مشتری برای قطعات یدکی نخواهد یافت. طبیعت قرارداد خرید برخی از کالاها طوری است که حتما باید بیش از شش ماه باشد و ایران نمی تواند مشتری شش ماهه برای این دو کالا بیابد.
۲- به ایران اجازه خرید و فروش طلا داده شده است، اما ایران برای خرید و فروش فلزهای قیمتی مانند طلا نیاز به مبالغ قابل توجهی ارز دارد. همه مجاری که به ایران اجازه دسترسی به ارز را می دهد همچنان بسته است. به این ترتیب، ایران نه به ارزی برای خرید طلا دسترسی دارد و نه به لحاظ محدودیت های بانکی، که همچنان برقرار است، به فرض انجام معامله، امکان انتقال ارز ناشی از خرید یا فروش طلا را دارد.
۳- اجازه برداشت ۶ تا ۷ میلیارد دلار از پول های بلوکه طی شش ماه آینده به ایران داده شده است. حتی یک دلار از این پولها از جیب مالیات دهندگان آمریکایی پرداخت نشده است. این۷ میلیارد دلار کفاف ریخت و پاش های ایران را نمی دهد که هم اکنون با ۴۰ درصد تورم و رشد منفی ۵ درصد در حال غرق شدن است. علاوه بر این، ارزش ریال ایران ۶۰ درصد کاهش یافته که برای خروج از بحران ناکافی است. به اعتقاد کوهن تسهیلاتی که ایران دریافت می کند در مقایسه با آنچه از دست داده ناچیز است. ایران از ابتدای ۲۰۱۲ تقریبا ۸۰ میلیارد دلار درآمد را از دست داده و ۱۰۰ میلیارد دلار از ذخائر ارزی اش توقیف شده است که معادل ۱۸۰ میلیارد دلار می شود.
۴- همه تحریم های مالی- بانکی و نفتی ایران با شدت تمام ادامه دارد و ایران را از دسترسی به هر درآمدی محروم می کند.ایران در اثر ادامه تحریم ها ماهی ۵ میلیارد دلار ضرر می کند که طی شش ماه بالغ بر ۳۰ میلیارد دلار می شود. در ضمن ممنوعیت هر نوع سرمایه گذاری در بخش های انرژی و نفت و گاز ادامه دارد و ایران حتی یک بشکه بیشتر از آن سهمیه ای که برایش تعیین شده نفت نخواهد فروخت. آمریکا باز هم هر شرکت بزرگی که قصد معامله با ایران را داشته باشد هدف قرارمی دهد تا هیچ شرکتی فکر نکند در این شرائط می تواند تحریم های آمریکا را نقض کند. کوهن تاکید می کند که تحریم ها کلیدی ترین بخش مذاکرات ۱+۵ است که ایران را به پای میز مذاکره کشانده است و ما تا حصول نتیجه نهایی و جمع شدن همه توانایی های خطرناک ایران تحریم را ادامه می دهیم و آن را کاهش نمی دهیم.
با صراحتی که دیوید کوهن در مقاله خود در مورد ادامه تحریم ایران به کار برده می توان انتظار داشت که طی شش ماه آینده بیش از اقتصاد ایران، این اعصاب ایرانیان باشد که با احساس توهین و تحقیر تحت فشار قرار می گیرد. اداره کنندگان ایران برای تن دادن به مذاکره با ۱+۵ و عواقب آن، مناقشه های درونی مهمی را طی کردند. اگر روند شش ماه اول توافق با ۱+۵ به ترتیبی ادامه پیدا کند که در وال استریت ژورنال آمده، احتمالا ادامه مذاکرات، تنش های بسیاری را درون طیف های راست ایران پدید خواهد آورد و حتی ممکن است زمینه ساز فعل و انفعال های سیاسی رادیکال ضد مردمی شود که نه با منافع ملی ایران همخوانی دارد و نه با امنیت ملی.
این روزها بحث پیرامون توقف برنامه های موشک های دور برد ایران نیز در لابه لای نظرات کارشناسی آمریکایی ها شنیده می شود. آنها اصرار دارند که برنامه تحقیقات موشکی ایران مکمل بخش نظامی فعالیت های هسته ای آن است و باید کاملا نابود شود. بعید به نظر می رسد هضم این حجم فشار در دستگاههای نظامی امنیتی و واحدهای تحقیقاتی نظامی بومی امکان پذیر باشد.
آنچه مسلم است این است که پیش بینی حداقل ۵ سال برای کاهش ملموس فشار تحریم ها علیه ایران شاید خوش بینانه ترین نگاه به ادامه مذاکرات باشد، حتی اگر میلیون ها نفر از مردم ایران به فقر و فلاکت دچار شوند.
شاید هم منطق ادامه کوبنده تحریم ها بدون رعایت فعل و انفعال های سیاسی داخلی ایران و نیز بدون رعایت آستانه تحمل فشار مردم در ایران، همان ادامه تز تغییر رژیم در ایران است که آمریکایی ها ادعا دارند آن را کنار گذاشته اند، اما به نحوی پیچیده تر و کاراتری دارد ادامه پیدا می کند.
میمون را فراموش کردی!؟
احمدی نژاد در بیرجند با انتقاد از روشنفکران ایرانی و منتقدان خود گفته بود:
"… اینها شیطان پرستان مدرن اند ، برخی قیافه روشنفکری می گیرند ، به اندازه
یک بزغاله هم از دنیا فهم و شعور ندارند."
پاسخ سیمین بهبهانی به احمدی نژاد:
شنیــدم باز هم گوهر فشــاندی
که روشنـــفکر را بزغاله خواندی
ولی ایشــان ز خویشـانت نبـودند
در این خط جمله را بیــجا نشـاندی
سخـن گفـتــی ز عدل و داد و آنرا
به نان و آب مجــانی کشــاندی
از این نَقلت که همچون نٌقل تر بود
هیاهــو شد عجب توتــــی تکانــدی
سخن هایت ز حکمت دفــتری بود
چه کفتر ها از این دفتر پراندی
ولیــکن پول نفـت و سفره خلــــق
ز یادت رفت و زان پس لال ماندی
سخن از آسمان و ریسمان بود
دریـــغا حرفـی از جنـــگل نراندی
چو از بزغاله کردی یاد ! ای
سلامـی هم به میــمون میرساندی
بدهی 80 هزار میلیاردی 30 نفر به بانکها
مصطفی افضلیفرد در جلسه شورای اشتغال استان اردبیل اظهار داشت: 30 نفر از بدهکاران عمده و کلان بانکی که پروندههایشان در کمیسیون اصل 90 مطرح است بیش از 80 هزار میلیارد تومان به بانکها بدهی دارند که در پرداخت آن سهلانگاری کرده و دست نگه داشتهاند.
سخنگوی کمیسیون اصل 90 مجلس تصریح کرد: ما به جای آن که به سراغ این 30 نفر که 80 درصد منابع و معوقات بانکی در اختیار آنهاست، برویم سراغ افرادی میرویم که پنج میلیون وام گرفتهاند و هر روز با ارسال اخطاریهها و اجرائیهها سعی در تحت فشار قرار دادن آنها هستیم؛ در حالی که به راحتی میتوانیم از این 30 نفر مطالبات و معوقاتمان را دریافت کنیم.
وی در بخش دیگری از سخنان خود خاطرنشان کرد: جالب است که در کشور 60 درصد تسهیلات دریافتی برگشت میخورد؛ در حالی که 40 درصد آنها معوقه هستند و 50 درصد تسهیلات دریافت شده نیز در مورد غیرمعین به کار گرفته شده و صرف میشود.
این مسئول با ابراز گلهمندی از برخی انحصارگراییها در این زمینه اضافه کرد: جالب است انحصار واردات نهادههای دامی را به یکی از این 30 کله گنده کشور دادهاند که به صورت شبکه گسترده سعی در واردات و افزایش قیمت نهادههای دامی دارند؛ در حالی که ما باید براساس شعار مولایمان امام حسین با هرگونه انحصار مبارزه کنیم.
مصونیت «مجرمهای میلیاردی محترم»
روزنامه همشهری در گزارشی با تیتر «مجرمهای میلیاردی محترم»، به طور ضمنی از برخورد با سارقان خردهپا و در اصطلاح جامعهشناسی «یقه چرکی» و عدم برخورد و محاکمه با جرایم میلیاردی «یقه سفیدها» انتقاد کرده است.
به گزارش رادیو فردا، این روزنامه نوشته است: «اسماعیل احمدی مقدم، فرمانده نیروی انتظامی، خبر داد که به طور متوسط هر روز ۲ هزار فقره سرقت در ایران اتفاق میافتد و میگوید که عنصر اصلی در سرقت، مشکلات اقتصادی است.» اما «این آمار در حالی ارائه میشود که آماری از جرایم یقهسفیدان در دست نیست».
محمدعلی بدری در گزارش روزنامه همشهری با اشاره به «پرونده بیمه ایران، پرونده تحقیق و تفحص از سازمان تأمین اجتماعی، پرونده بدهکار بزرگ وزارت نفت و رانتخواری میلیاردی که در نامه یکی از نمایندگان به دولت افشا شد» نوشته است که اینها تازهترین نامها در پروندههای فساد مالی میلیاردی هستند و «این نامها هرگز جیب کسی را نزدهاند، اما رقمی که در پرونده اقتصادی آنها مورد بررسی است، میلیاردها برابر کیف پول شماست».
گزارشنویس روزنامه همشهری با طرح این پرسش که «چه کسی جرم را تعریف میکند؟»، نوشته است «اگر ناشناسی دست در جیب ما بکند و کیف ما را با ۱۰۰هزار تومان موجودی بزند، مجرم است و عدهای پشت سر او میدوند و "آی دزد، آی دزد" سر میدهند، سرقت است و مجازات او را قانون جزایی مشخص میکند» اما اگر «به جای ناشناس سردرگریبان، یک یقهسفید را بنشانیم. این بار پشت یک میز شیک و تمیز و این بار فقط با یک امضا میلیاردها دلار از منابع محدود مالی یا بزرگترین امکانهای غیرمادی تحت اراده او قرار میگیرد و از جرم فاحش او چشمپوشی میشود».
عماد افروغ جامعهشناس نیز در گفتوگو با روزنامه همشهری «رشد مجرمان یقه سفید را نتیجه نابرابری در روابط قدرت» توصیف کرده و گفته است: «جوامعی که چندان توجهی به عدالت اجتماعی ندارند و مسئله عدالت در ابعاد اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی درجه اول اهمیت را ندارد، جرایم طبقه متوسط و فرادست ظهور پیدا میکند».
شکسپیر گفت
من همیشه خوشحالم، می دانید چرا؟
... برای اینکه از هیچکس برای چیزی انتظاری ندارم
انتظارات همیشه صدمه زننده هستند ...زندگی کوتاه است ...پس به زندگی ات عشق بورز...خوشحال باش
و لبخند بزن
فقط برای خودت زندگی کن و ...قبل از اینکه صحبت کنی ؛ گوش کن
قبل از اینکه بنویسی ؛ فکر کن
قبل از اینکه خرج کنی ؛ درآمد داشته باش
قبل از اینکه دعا کنی ؛ ببخش
قبل از اینکه صدمه بزنی ؛ احساس کن
قبل از تنفر ؛ عشق بورز
زندگی این است...احساسش کن، زندگی کن و لذت ببر
|
سرمایه روانشناختی رفتار سازمانی پیشرفته | ||
![]() | ||
معرفی کتاب: | ||
مفهوم جدیدی که به تازگی توسط لوتانز معرفی شده و برگرفته و مشتق شده از رفتار سازمانی مثبت گرا است، «سرمایه روانشناختی» می باشد. امروزه بسیاری از پژوهشگران بر این باورند که سرمایه روانشناختی سازمان ها می تواند مزیت رقابتی پایداری برای آنها فراهم کند. |
بدون ملاحظه ایام را می گذرانیم،خیلی کم می خندیم،خیلی تند رانندگی می کنیم،خیلی زود عصبانی می شویم،تا دیروقت بیدار می مانیم،خیلی خسته از خواب برمی خیزیم،خیلی کم مطالعه می کنیم،اغلب اوقات تلویزیون نگاه می کنیم و خیلی بندرت دعا می کنیمچندین برابر مایملک داریم اما ارزشهایمان کمتر شده است.خیلی زیاد صحبت می کنیم، به اندازه کافی دوست نمی داریم و خیلی زیاد دروغ می گوییمزندگی ساختن را یاد گرفته ایم اما نه زندگی کردن را ؛تنها به زندگی سالهای عمر را افزوده ایم و نه زندگی را به سالهای عمرمانما ساختمانهای بلندتر داریم اما طبع کوتاه تر، بزرگراه های پهن تر اما دیدگاه های باریکتربیشتر خرج می کنیم اما کمتر داریم، بیشتر می خریم اما کمتر لذت می بریمتا ماه رفته و برگشته ایم اما قادر نیستیم برای ملاقات همسایه جدیدمان از یک سوی خیابان به آن سو برویمفضای بیرون را فتح کرده ایم اما فضای درون را نه، ما اتم را شکافته ایم اما تعصب خود را نه!بیشتر می نویسیم اما کمتر یاد می گیریم، بیشتر برنامه می ریزیم اما کمتر به انجام می رسانیمعجله کردن را آموخته ایم و نه صبر کردن را،درآمدهای بالاتری داریم اما اصول اخلاقی پایین تر،کامپیوترهای بیشتری می سازیم تا اطلاعات بیشتری نگهداری کنیم، تا رونوشت های بیشتری تولید کنیم، اما ارتباطات کمتری داریم.ما کمیت بیشتر اما کیفیت کمتری داریماکنون زمان غذاهای آماده اما دیر هضم است، مردمی بلند قامت اما شخصیت های پست،سودهای کلان اما روابط سطحیفرصت بیشتر اما تفریح کمتر، تنوع غذای بیشتر اما تغذیه ناسالم تر؛ درآمد بیشتر اما طلاق بیشتر؛ منازل رویایی اما خانواده های از هم پاشیدهبدین دلیل است کهپیشنهاد می کنم از امروز شما هیچ چیز را برای موقعیتهای خاص نگذارید، زیرا هر روز زندگی یک موقعیت خاص استدر جستجوی دانش باشید، بیشتر بخوانید، در ایوان بنشینید و منظره را تحسین کنید بدون آنکهتوجهی به نیازهایتان داشته باشیدزمان بیشتری را با خانواده و دوستانتان بگذرانید، غذای مورد علاقه تان را بخورید و جاهایی راکه دوست دارید ببینیدزندگی فقط حفظ بقاء نیست، بلکه زنجیره ای ازلحظه های لذتبخش استاز جام کریستال خود استفاده کنید، بهترین عطرتان را برای روز مبادا نگه ندارید و هر لحظه کهدوست دارید از آن استفاده کنیدعباراتی مانند "یکی از این روزها" و "روزی" را از فرهنگ لغت خود خارج کنید.بیایید نامه هایی را که قصد داشتیم "یکی از این روزها" بنویسیم همین امروز بنویسیمبیایید به خانواده و دوستانمان بگوییم که چقدر آنها را دوست داریم. هیچ چیزی را که می تواندبه خنده و شادی شما بیفزاید به تاخیر نیندازیدهر روز، هر ساعت و هر دقیقه خاص است و شما نمیدانید که شاید آن می تواند آخرین لحظهباشد